ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ...........!

ಎಲ್ಲೊ ಮೊಳುಗುತಿಹ ಮೇಳ..!!

ಎಲ್ಲೊ ಮೊಳುಗುತಿಹ ಮೇಳ
ಕದಡುತಿದೆ ನನ್ನೆದೆಯ ತಾಳ
ಹಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷತೆ ಕಾಳ
ದ್ವೇಷ ,ದಳ್ಳುರಿಯ ಕೋಳ!

ಶಕುನಿಗಳು ಹಲವರು ಷಡ್ಯಂತ್ರ ನೂರು
ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾದನೆಗಾಗಿ
ಬಿತ್ತಿದ ಬೀಜ ಇಂದು ಮೊಳಕೆ ಒಡೆದು ಮರವಾಗುತಿದೆಯೆಂದು
ಪಾನಕದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದಂತ ಮುಖಗಳನು ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುತಿದ್ದಾರೆ ಅವರೆಲ್ಲ!

ಕಾಲಚಕ್ರನ ಅಡಿಗೆ ಬೀಳದವರು ಯಾರು
ಮಾಡಿದ್ದೂ ಉಣಬೇಕು,ಕರೆದಾಗ ನಡಿಬೇಕು
ಇರುವುದರೊಳಗೆ ಇಬ್ಬರನು ನಗಿಸುತ
ಒಡೆದ ಮನಸುಗಳ ಬೆಸೆಯುತ ಬಾಳಿ ನೋಡು!
-ಶ್ರುತಿ

ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಕಸರು ಕಣೆ ನೀನು...........!

ಈ ಸರಪಳಿ ಸರಿಸಲೋಲ್ಲೇ ಗೆಳತಿ,
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಕಚಗುಳಿ
ಮರಯಲಾರೆ,
ಬಂಧಿಸಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ನೀನು
ಆದರು ಬಂಧಿ ನಾನು!

ನಸುಕಿನ ಮಂಜಿನಲಿ
ಕಂಡು ಮರೆಯಾದೆ,
ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಾದೆ
ಮತ್ತೆಂದು ನೀ ಬರದೆ ಹೋದೆ!

ಆದರೇನು
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಹುತ್ತ
ನನ್ನ ಸುತ್ತ,
ಕೆಡಹಬಾರದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಒಮ್ಮೆ
ಬಲಗಾಲನಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮನಕ್ಕೆ!

ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಊರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಉಸಿರು ಗೊತ್ತು,ನೀ ನನ್ನ ಜೀವ
ನೀನಿರಲು ಬೇಕೇ ಬೇರೆ ಜಾಗ ?
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕಸರಾದರೆ
ಉಫ್ ಎನ್ನಬಹುದಿತ್ತು
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಕಸರು
ಕಣೆ ನೀನು...........!
-ಶ್ರುತಿ

ಹಾದಿಗುಂಟ......!!!

ಸಾಗುವಳಿ ಮಾಡದ ಭೂಮಿ,
ಸಾಗದ ಹಾದಿ,
ಸದ್ದಿಲದೆ ಘಟಿಸಿದ
ಸಾವಿರ ಘಟನೆಗಳು

ಚಿಗುರೆಲೆಗಳು,ತಂಬೆಲರು
ತನುವಿಗೆ ಸಂತಸದ
ತನ್ಮಯತೆ ನೀಡಿ
ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸುತಿವೆ

ಹರೆಯ ಹೊರೆಯಾಗಿ
ಹರಿವ ನದಿಯಾಗಿ
ಹೂ೦ಕರಿಸಿ,ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ
ಹುಸಿಯಾಗಿ ಕಳೆದುಹೊಗುತಿದೆ

ಅವಿತವಿತು ಕುಳಿತ
ಕನಸುಗಳು ಹಲವು,
ಅವನು ಅವರಾಗಿ
ಅನುರಾಗಿಯಾಗಿ ಭೈರಾಗಿ
ತಾನಾಗಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುತಿರುವವನು

ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿತ ಹಕ್ಕಿಯಾದರು
ಹಾರಿತು ,ಹುಡುಕುತ ತನ್ನ ಪಾಡು
ಹಸಿವ ದಾಳಿಗೆ ತತ್ತರಿಸದ ಕಣವುಂಟೇ?
ಕೂಗಿ ಕೇಳದ ಕರುಳುoಟೇ?

ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೊಸ ಪಗಡೆ
ಸೋತವನು ಸತ್ತ ,
ಗೆದ್ದವನು ಸತ್ತ,
ನೀ ಹೋಗುವ ದಾರಿಗೆ
ನಾ ಜೊತೆಗಾರ್ತಿ ಅಲ್ಲ
ಸಂಗಾತಿ ಅಲ್ಲ
ಬರೀ ಪಾಲುಗಾರ್ತಿ!!!!

-ಶೃತಿ 

ಹೂವಿಗಾಗಿ..!!

ಅರಳಿದ ಹೂವಿಗೆ
ಯಾರು ದಿಕ್ಕು ?
ಮೊಗ್ಗು ಹೂವಾದ
ಬಾಡಿ ಬಯಲಿಗೆ
ಬಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳ ಕಂಡವರೆಷ್ಟು?

ಮುಂಜಾವಿನಲ್ಲಿ ಚುಂಬಿಸಿದ
ಕಿರಣಗಳು
ಹೊತ್ತೇರುವ ಮುನ್ನ ಮುದ್ದಿಸಿದ
ದುಂಬಿಗಳ
ಮರೆತು

ತಾ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ
ಯಾರದೋ  ಪ್ರೀತಿಗೆ,
ಮೂಡಿಯೇರಬೇಕಿದೆ
ಇನ್ನ್ಯಾರದೋ  ಸಿಂಗಾರಕ್ಕೆ

ಹಾರದಿ ಬಂದಿಯಾಗಿ
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ
ನಕ್ಕವರ ನಗು
ಅತ್ತವರ ಅಳು

ತನ್ನ ಕೀಳುವ ಕೈಗಳಿಗೆ
ಹಿಂಸಿಸದೆ,ಹೆಸರ ಕೇಳದೆ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ
ಹಾರೈಸುವ ಹೂವೆ

ನೀ ಕಾಲನಾಜ್ಞೆಗೆ
ಮುದುಡಿ ಬಸವಳಿದು
ಕುಸಿದು ಬಿಳುವಾಗ
ನಿನ್ನ್ಯಾರು ಕೇಳಿದರೆ??
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ ಮರೆಯಾದ ಕಿರಣಗಳೇ ?
ಮರಳಿ ,ಬಂದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದ ದುಂಬಿಗಳೇ?
ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟವರೆ ?
ಸಿಂಗಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮೈದಡವಿದವರೆ?
ನಿನ್ನ ಬಂದಿಸಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡವರೆ ?
ಹೇಳೇ????
-ಶೃತಿ

ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಪರಮಾತ್ಮ !!

ಕಲ್ಪನೆಗಿದು ಕೃತಿಯಲ್ಲ
ಕವಿಹೃದಯದ ಕಥೆಯಲ್ಲ
ಕಲಿಯುಗದ ಅಧಿದೇವತೆ
ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮಾತೆ!
ಎತ್ತ ನೋಡಿದರತ್ತ
ಬರಿ ಇದರ ಮಾತೆss!


ನಿಸರ್ಗದ ನೀರವ
ಮೌನವ ನಿರಂಕುಶವಾಗಿ
ಆಳುತಿದೆ ಈ ನಿರ್ಜಿವ
ನಿಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಈ ಹಾವಳಿ
ನಾವಿದರ ದಾಹಕ್ಕೆ ಬಲಿ!


ಅವಿಬಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿ
ಸವಿಯಾದ ಸುಧೆಯಾಗಿ
ಉಣಿಸುತಿದೆ ನಂಜನ್ನು
ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ!


ಬಿಟ್ಟರೆ ಕಸವಾದೆ!
ಸುಟ್ಟರೆ ವಿಷವಾದೆ!
ಸುಡದೆ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟರೆ
ದನ ಕರುಗಳಿಗೆ ಅಹಾರವಾದೆ!
ಕೊಳೆತು ಜೀವಸಂಕುಲಕ್ಕೆ ನಾ ಶಾಪವಾದೆ!!!!!!!!!
-ಶ್ರುತಿ

ನೆರಳಿಗೆ ನೆರಳು!!!!!!!!!!

ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದ
ಮೌನ,
ಮೇಘಗಳ ಘರ್ಷಣೆಗೂ
ಮೀರಿದ ಸದ್ದು!

ಕದ್ದು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರು
ಕೇಳದಂತೆ ಪಿಸುಗುಡುವ ಮನ,
ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ
ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲೇನೋ ಕೊಂಕು,
ಡೊಂಕು ನೆಲದ್ದೋ ನಡೆವ ಪಾದಗಳದ್ದೋ! ?

ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆ ಬಡಿದಾಗೊಮ್ಮೆ
ಮೂಡುವ ಕನಸು,
ಕಣ್ಣ ಬಿಡುವ ಮುನ್ನ ಮರೆಯಾಯಿತು,
ಕೂಗಿ ಹೇಳುವ ಕಾತುರವಿದ್ದರು
ಬಿಗಿದ ಕೊರಳು,ಬಿಗಿದಂತೆ ಉರುಳು

ಸೋಗಿನದ್ದು ಮನಸ್ಸು
ಸೆಳೆದು ಸರಪಳಿ ಹಾಕಿತ್ತು!
ಕಾರಣ ಹುಡುಕಲು ನೆನಪಾಯ್ತು
ಸೋಕಿತ್ತು ನೆರಳಿಗೆ ನೆರಳು!!!!!!!!!!
-ಶ್ರುತಿ